r e k l a m a

Piorun ****

Joanna Gajda-Zadworna 27-11-2008, ostatnia aktualizacja 27-11-2008 08:03

USA 2008, reż. Byron Howard, Chris Williams; dubbing: Borys Szyc, Sonia Bohosiewicz, Tomasz Karolak, kina: Atlantic, Cinema City: Arkadia, Bemowo, Galeria Mokotów, Janki, Promenada, Sadyba, Femina, Multikino: Ursynów, Złote Tarasy, NoveKino Praha, Silver Screen: Puławska, Targówek, Wola, Wisła.

Twórcy „Pioruna” wykorzystują chwyty charakterystyczne dla widowiskowego kina akcji. Jest ostry montaż, są szybkie jazdy kamery, efekty specjalne
źródło: Forum
Twórcy „Pioruna” wykorzystują chwyty charakterystyczne dla widowiskowego kina akcji. Jest ostry montaż, są szybkie jazdy kamery, efekty specjalne
+zobacz więcej

Studio Pixar utrzymuje znakomitą formę, odpowiedzialny za polskie tłumaczenie Jakub Wecsile też, a aktorzy w dubbingu przechodzą samych siebie. W efekcie mamy świetny film – w sam raz na familijny wypad do kina.

Przyznam, że w rodzinie trochę obawialiśmy się „Pioruna” – głównie z powodu niezbyt zachęcających reklam. Ale efekt okazał się na miarę „Iniemamocnych”.

– Super – stwierdzili zgodnie po projekcji ośmio-, 12- i 15-latek. Dorośli też mieli co chwalić. Bo historia o „spreparowanym” przez machinę Hollywood psim superbohaterze, tytułowym Piorunie, gwieździe serialu akcji, który nagle zostaje zderzony z realnym światem, niesie sporo różnorodnych atrakcji. Twórcy filmu potrafią bawić się (i widza) formą. Początkowe sekwencje – w których Piorun, jak na kinowego herosa przystało, wykonuje mnóstwo nieprawdopodobnych ewolucji – wykorzystują chwyty charakterystyczne dla widowiskowego kina akcji. Jest ostry montaż, są szybkie jazdy kamery, efekty specjalne.

Wszystko to jednak realizatorzy biorą w solidny nawias. Dają nienachalny dydaktyczny komentarz dla zagapionych w ekran komputera lub telewizora małych i dużych maniaków, mylących świat wykreowany z realnym.

Zabawa konwencją to jedno, ale fabuła „Pioruna” zgrabnie karmi się też kinowymi cytatami, m.in. z „Truman Show”, „Małych agentów”, ale też disnejowskiego „Olivera Twista”.

Scenarzyści z wprawą wygrywają kontrasty między hollywoodzką fabryką snów i „zwykłą” Ameryką. A także między zwierzęcymi postaciami. Wychowana na ulicy kotka Marlena i ekscentryczny chomik Atylla to gwiazdy scenek, które pamięta się po wyjściu z kina.

Życie Warszawy