r e k l a m a

Berlin oczaruje każdego

Krzyszof Lech 28-08-2008, ostatnia aktualizacja 28-08-2008 20:25

Historia Berlina jest bardzo burzliwa. Przez wiele lat podzielone, rozdarte miasto, teraz swoją wielką uniwersalnością przyciąga ludzi z całego świata.

Stolicą zjednoczonych Niemiec jest dopiero od 1991 roku. Wiadomo, że do listopada 1989 r. miasto było podzielone wielkim, koszmarnym murem. W ciągu jednej nocy, 13 sierpnia 1961 roku, powstały zasieki. Ówczesny poranek dla wielu berlińczyków był koszmarem. Ktoś, kto udał się na imprezę do znajomych w drugim końcu miasta i trochę zabalował, nie miał już jak wrócić do swojego domu.

Początkowo granicą były zasieki z drutu kolczastego, później zbudowano mur o wysokości 0,5 m. Gdy i to nie powstrzymało uciekinierów, postawiono 3,5-metrowe betonowe ogrodzenie zakończone metalową rurą. Łącznie długość muru liczyła 155 km. Granicy pilnowano z 302 wież obserwacyjnych. Historię tych koszmarnych lat, informacje o udanych ucieczkach z „socjalistycznego dobrobytu“ do Berlina Zachodniego najlepiej poznać w Muzeum Muru Berlińskiego. Znajduje się na Friedrichstrasse, pomiędzy stacjami metra U6 – Kochstrasse i Stadtmitte, niedaleko słynnego przejścia granicznego Checkpoint Charlie, gdzie wymieniano szpiegów. Pozostała tam oryginalna strażnica kontrolna oraz tablica z informacją o opuszczaniu lub wjeżdżaniu do amerykańskiego sektora. Muru w samym Berlinie już trudno uświadczyć. Jego fragmenty znajdziemy niedaleko stacji Warschauerstrasse. Ślady, gdzie stał, zostały też na wielu ulicach. Jeśli na środku ruchliwej ulicy, zobaczymy biegnący na skos, ułożony z kostki pasek, to nie wynik niedoróbek po wymianie rur, ale informacja, że w tym miejscu przebiegał mur.

Niewiele osób jednak wie, że mieszkańcy Berlina Zachodniego przeżyli gehennę tuż po wojnie. 60 lat temu na rozkaz Stalina otoczono i zamknięto administrowaną przez Amerykanów, Anglików i Francuzów strefę. Od 24 czerwca 1948 r. do 30 września 1949 r. Berlin Zachodni był odcięty od świata. Wszystko dostarczano drogą powietrzną. Zaczynając od wody, żywności, wszelkich produktów, a kończąc nawet na węglu. Alianckie samoloty co kilkadziesiąt sekund lądowały na lotniskach Tempelhof i Tegel. Tak powstał słynny most powietrzny, a jego imieniem nazwano plac na Kreuzbergu, przy którym znajduje się lotnisko Tempelhof.

Brama i Reichstag

Berlińskim symbolem NRD jest Alexanderplatz z wysoką na 368 m wieżą telewizyjną, z restauracją w obrotowej kopule.

Zwiedzając stolicę Niemiec, obowiązkowo musimy uwzględnić Bramę Brandenburską i pobliski Reichstag, który od 1991 roku, tak jak przed wojną, jest siedzibą parlamentu. Brama Brandenburska to znak rozpoznawczy Berlina, symbol podziału miasta. Po upadku muru brama została ponownie otwarta 22 grudnia 1989 roku.Kilkadziesiąt metrów dalej znajduje się Reichstag. Idąc do niego, mijamy aleję krzyży, poświęconą osobom, które zginęły podczas ucieczki z Berlina Wschodniego do Zachodniego.

Na budynku Reichstagu postawiono szklaną kopułę, do której wjeżdża się windą, aby podziwiać panoramę miasta lub przyglądać się odbywającym się obradom parlamentu. Wjazd jest bezpłatny, ale trzeba odstać w kolejce. Od Reichstagu niedaleko już do mierzącej 67 m Statuy Wolności, do której dojdziemy wzdłuż ogrodów Tiergarten.

Będąc w Berlinie, nie możemy pominąć okolic Potsdamer Platz z Centrum Sony, gdzie turystów fascynuje futurystyczna kopuła. Wieczorem podświetlana jest zmieniającymi się kolorami. System ten zresztą zaprojektowali i wykonali Polacy.

K’dam (Kurfürstendamm) to miejsce, gdzie znajduje się zrujnowany w czasie wojny kościół pamięci cesarza Wilhelma (Gedächtniskirche). Zniszczona podczas bombardowania kopuła do dzisiaj przypomina o tragedii i przestrzega przed wojennymi zapędami. Okolice K’damu to raj dla osób lubiących zakupy. Europa Center przy Breitscheidplatz to sklepy, sklepiki, straganiki, jest tu wszystko. Niedaleko znajduje się jeden z pierwszych domów towarowych w Niemczech – KaDeWe.

Czas na sztukę

Fani sztuki nie mogą ominąć Wyspy Muzeów z Muzeum Pergameńskim, w którym znajduje się słynny Ołtarz Pergameński (II w. p.n.e) i Bramą Isztar z czasów Nabuchodonozora (575 lat p.n.e.). W pobliskim Starym Muzeum znajdziemy słynną rzeźbę egipskiej królowej Nefretete sprzed 3300 lat. Współcześniejszą sztukę – grafiti jakie było na murze, zobaczymy na wystawie przy Potsdamer Platz.

Życie Warszawy